Emmeloord 2- Heerenveen 2       5-3
 
Een spannende wedstrijd waarin de thuisclub tenslotte aan het langste eind trok.
Dedden bouwde een gedegen stelling op waar wit het antwoord op schuldig bleef: 1-0
Shahbaz gaf een kwaliteit om zijn stelling te bevrijden en zag tot zijn vreugde zijn 2 vrijpionnen doorlopen, waar de vrijpion van zijn tegenstander achterbleef: 1-0
Plat stond aanvankelijk wat gedrukt, maar offerde 2 pionnen voor de bevrijding, wat hem een verwoestende koningsaanval opleverde en winst  1-0
Bakhuijsen verdedigde zich lange tijd goed, maar verloor toen zijn belangrijkste pion wat uiteindelijk verlies betekende 0-1
Bonnee won vanuit de opening de kwaliteit wat hem een makkelijke avond bezorgde  1-0
Bron was er door familie omstandigheden met zijn hoofd niet zo bij en verloor kansloos 0-1
Weijs was en is uit vorm. Dit keer verkeek hij zich in behoorlijke stelling op een afruil: 0-1
Van Asperen speelde een puike partij. Langzaam schoof hij zijn tegenstander over de rand van het bord de afgrond in in een mooi gespeeld eindspel 1-0
 
Meep Bouw en Frank Hoogenboom

Het bekerteam ging soeverein door naar ronde 2. Lasker uit Sint Annaparochie werd met een 3-1 nederlaag teruggezonden naar het hoge noorden. Remises waren er voor Rob Kamminga en Nico Lemsom en voor winst zorgden Johan ten Napel, die aan een sterk seizoen bezig is, en Henk Valkema. De volgende tegenstander is overigens nog niet bekend.

We hebben ook onze tweede bondswedstrijd gewonnen. Het jubilerende Heerenveen had gevraagd een week eerder te spelen, zodat zij 3 november hun eeuwfeest konden vieren. De mannen uit de stad van Thialf leken al meer met feestvieren dan met schaken, want we "trakteerden ze op een grote nederlaag. Henk Valkema was als eerste klaar. Zijn tegenstander weigerde zijn pionoffer en leek de zaken aardig onder controle te hebben. De dames werden geruild en Henks koning leek minder te staan dan die van zijn tegenstander. Ergens moet die zich vergist hebben, want ineens kon Henk een kwaliteit en de winst opstrijken. Ikzelf  speelde intussen een correcte remise. In het Dame-Indisch puzzelde ik lang hoe ik het witte initiatief kon indammen en even leek ik in moeilijkheden te raken, toen wit toch e4 kon spelen, maar nadat er centrumpionnen en een loper waren geruild, bood mijn opponent plotseling remise aan. In iets slechtere stelling zag ik geen reden te weigeren. Intussen dacht de tegenstander van Rob Kamminga lang na nadat Rob op e4 met Pc6 had geantwoord. Er ontstond een soort aangenomen Koningsgambiet waarin wit met steeds minder tijd op de klok het niet voor elkaar kreeg aan te tonen dat hij werkelijk iets voor zijn pion(nen) had. Uiteindelijk perste hij er nog iets van een koningsaanval uit, maar toen die niet doorsloeg, streek hij letterlijk en figuurlijk de vlag. Johan ten Napel nam zijn tegenstander vanaf het begin in de tang. In een opstelling die aan de Nimzowitsch-variant van het Frans deed denken, manoeuvreerde hij rustig richting de zwarte koning om toe te slaan toen zijn tegenstander een stukverlies over het hoofd zag. Jacob de Jong kwam met zwart in zijn geliefde Caro-Kann al snel in een iets voordeliger eindspel terecht waarin hij erin slaagde op een bijna leeg bord toch dreigingen tegen de witte koning te creëren. Zijn paard bleek veel sterker dan de kreupele loper van wit en zo veroverde hij eerst een pion waarna hij geen moeite had het pionneneindspel te beslissen. Debutant Shahbaz Alavi speelde een puike partij waarin hij weer zijn bekende gepointeerde combinatiespel ten beste gaf. Iedere keer als zijn tegenstander de stelling gelijk leek te trekken, bleek Shahbaz toch weer een nieuwe dreiging in het spel gevlochten te hebben. Ten einde raad meende de Heerenvener tenslotte een stuk te moeten offeren, maar Shahbaz wist daar wel raad mee. Bepaald gelukkig was Timo Koffeman die met wit vanuit een Spaanse opening in een bedenkelijke stelling terechtkwam. Met een kwaliteitsoffer probeerde hij het tij te keren. Aanvankelijk leek dat een kansloze affaire, maar met een vrije a-pion leek hij nog een aardig eind te komen. Na het slimme Dc8 (dr Dxh3) had ik het idee dat het op slag uit was. Met Td1 en Lxg6 probeerde Timo er het beste van te maken en onverwacht kreeg hij de beloning voor de toonde moed toen hij na het incorrect Kh8? met het verrassende Dh1+ vernietigend kon toeslaan. Enige verliezer aan de kant van Emmeloord werd daarmee Nico Lemsom die er niet in slaagde te bewijzen dat hij in de Marshall terecht een pion had geofferd. De opmars f5-f4 leek alleen in het voordeel van wit die een gewonnen dame-eindspel bereikte. Eindstand 6,5 - 1,5.

Frank Hoogenboom

 

20 oktober, Emmeloord 

Ronde 1:

Rob – Henk    1-0

Nico – Johan   remise

Timo – Frans remise

Frank vrij

 

Volgende ronde: 24 november, Emmeloord (of evt 20 november, Urk)

 

Johan – Timo

Henk – Nico

Frank – Rob

 

Frans is vrij

Maandag 6 oktober trapten we af voor de FSB-competitie 2014-2015 met een benauwde overwinning in Drachten.
Omdat de tegenstander van Nico Lemsom in kansrijke stelling de toegestane bedenktijd overschreed, werd het in Drachten nipt 4,5 -3,5 voor onze poldermannen. Nico had daarvoor in zijn bekende pittige stijl een stuk geofferd om de koningsstelling van zijn opponent op te blazen en lange tijd leek dat prima te lukken totdat hij zich op enkele zetten van het einde deerlijk vergiste en een stuk achter bleef. Zie voor de partij met deskundig commentaar van onze gevierde computerprogramma's, de link http://www.viewchess.com/cbreader/2014/10/9/Game2207406.html .

Aan bord 1 bouwde Rob Kamminga een aanvalsstelling op die er veelbelovend uitzag, maar zijn tegenstander kreeg na dameruil toch de overhand. Rob leek opgerold te worden door verbonden vrijpionnen, maar had verrassend kunnen toeslaan door met zijn h-pion door te lopen. Zoals het ging ontstond een standaardeindspel van T+pi - T dat op tempo verloren bleek.
Timo Koffeman had een bepaald vervelende avond. Al snel kwam hij in een siciliaan slechter te staan. Terwijl zijn tegenstander lang gerocheerd had en met zijn koningsvleugelpionnen oprukte, aarzelde hij naar welke kant te gaan. Voor hij het wist drongen de witte stukken zijn stelling binnen en raakte zijn koning volledig ingesloten. De uitvallen Th5 en Ta5 hielpen hem weinig, zijn pionnenopmars naar de witte koning beet op graniet en tenslotte werd hij met enkele krachtzetten uit zijn lijden verlost.
Aan bord 3 kon ik niet aantonen dat ik geleerd had van mijn voorgaande matige partijen. Ik meende met wit Jon Derks te imiteren in een Konings-Indiër, maar merkte al snel dat mijn tegenstander het toch wat energieker aanpakte met c5 én e5. Na het onhandige Dc2 kwam zwart met Lf5 op groot voordeel. Hij veroverde het loperpaar en leek ook pionnen te gaan pakken, maar een wanhoopsuitval met Ta6 had onverwacht effect. Op het moment dat ik remise aangeboden kreeg, kon ik tijdelijk een pion veroveren en afwikkelen naar een remise-eindspel. Daarin kreeg ik nu eens zélf een toren in de schoot geworpen.
Naast me speelde Johan ten Napel een modelpartij. Hij neutraliseerde bekwaam het witte gevaar en marcheerde vrolijk door met zijn e-pion.
Droefenis daarentegen bij Tiemen de Jong die zowaar in een enigzins normale Spaanse partij voordeel bereikte, maar vervolgens een loper gaf die hij nooit meer terugzag.
Tromp-Willem van Urk, invaller voor Henk Valkema, had zo lang niet gespeeld dat we hem de regels leken te moeten uitleggen.Toch bereikte hij met actief spel een mooi stukkeneindspel met een pion meer waarin zijn paard de overhand had over de loper en hij aan het langste eind trok.
Jacob de Jong speelde dit seizoen ook nog niet en was blij dat hij nog wakker was toen hij in een mooie stelling van verder spelen afzag en genoegen nam met remise. 
 
Frank Hoogenboom