Het tweede verloor met 5-3 in Lemmer, concurrent om een plaats in de middenmoot.

De eerste avond, 19 februari, trad een viertal aan in Lemmer voor de "eerste helft" van de wedstrijd.

Shahbaz Alavi trof aan bord 1 een oude bekende van Emmeloord: Frank B Frankema. Onze man offerde een toren voor de aanval die uiteindelijk niet doorsloeg. Leendert Plat (bord 3) kwam goed uit de opening maar Jan Holtrop wist van geen wijken en de partij werd terecht remise. Wim Bonnee (bord 4) speelde een vrijwel gelijk opgaande partij, maar in het eindspel bleek zijn tegenstander Beetsma net iets handiger, dus: verlies. Marten van Asperen (bord 8) had steeds de betere papieren tegen De Boer en leek te gaan winnen. Helaas liet onze man een toren instaan dus even later capitulatie.

De tweede avond, 26 februari, speelde Peter Weijs aan bord 5. Met wit bouwde hij een winnende aanval op. Door een paardoffer kon hij met een toren en dame achter zijn linie komen. Helaas overzag hij dat zijn toren werd aangevallen waarna hij met twee stukken achter de vlag moest strijken. Daarmee was de wedstrijd voorbij. Omdat Jurjen Dedden (bord 2) en Mart Bron (bord 7) hun partijen wonnen en Anton Bakhuijsen remiseerde aan bord 6, kwam de eindstand op 5-3 voor Lemmer.

Emmeloord II staat nu met 2 punten vijfde in de klasse 2B en zal in de laatste ronden tegen Sneek IV en Steenwijk II nog aardig aan de bak moeten om degradatie te voorkomen.

 

Leendert Plat / Frank Hoogenboom, met dank aan Peter Weijs

Het eerste beleefde een makkelijke avond in Harlingen waar de plaatselijke combi met Franeker werd verslagen met 6-2: tegenover vier remises stonden even zovele overwinningen.

Timo Koffeman had op de maandag vooruitgespeeld en de toon al gezet door met wit Willem Kuiper zoek te spelen. Of beter gezegd, Willem speelde zichzelf zoek door een al te drieste aanpak van de opening. Pas toen stukverlies niet te vermijden was, dacht hij lang na.
Nadat één van onze auto's op de beruchte vrijdag de 13e getuige was van een aanrijding in nota bene plaats van handeling Harlingen, en de laatste gasten uit ons deel van het Heerenlogement waren verjaagd, ontspon zich de ongelijke strijd. Nico Lemsom, bord 4, was als eerste klaar: zijn tegenstander gaf dromend van mat een stuk om vervolgens te moeten constateren dat het mat in geen velden of wegen te bekennen viel. Vervolgens noteerden we een gelijkspel bij Henk Valkema, bord 3, die nu eens niet - zoals zo vaak dit seizoen - in zijn eigen mes wenste te lopen tegen Cees Banning. Intussen had Jacob de Jong, die ook weer eens mocht aantreden van onze strenge keuzeheer, aan bord 8 een prettige stelling opgebouwd en een pionnetje meegesnoept. In gewonnen stelling kwam daar ook nog een toren bij. Ondergetekende raakte aan bord 2 in de moeilijkheden tegen Herman de Vries. In een onregelmatige Siciliaan had ik zowat al mijn stukken op de verkeerde velden staan, toen mijn tegenstander plotseling remise aanbood. Hij bleek net als Henk de ervaring te hebben dat hij in de tijdnoodfase dit seizoen vaak zijn stelling had opgeblazen. Ik blij. Rob Kamminga bereikte in een Fransman tegen Derk Drukker aan bord 1 niet al teveel, maar dat was dus ook niet nodig: remise. Voor Frans Brouwer had er aan bord 7 toch wel wat meer in gezeten. Hij sloeg een koningsaanval af en leek zelf door te drukken toen er plotseling remise werd gegeven. Als laatste was Johan ten Napel klaar. In de opening gaf hij al snel een kwaliteit waarna zijn lopers over het bord heersten. Hij had diverse afwikkelingen waarbij hij de dames op een voordelige manier kon ruilen en wat hij deed liet wit eigenlijk kansloos. Die kwam nog een heel eind door op het juiste moment de kwaliteit terug te geven, maar verslikte zich toen plotseling met Kc3? b4!+ met stukwinst. De terugweg over Kimswerd, Arum en Witmarsum was mooi.

Frank Hoogenboom

 

 

Het tweede verloor met klein verschil van Westergo 2.
Aan bord 1 bouwde Dedden een veelbelovende stelling op,wat na analyse winst op moest leveren. Hij vond niet de juiste voortzetting en moest met remise genoegen nemen.
Leendert Plat, bord 2, besloot na een gelijk opgaande partij al snel tot remise.
Klaas van Meijeren had in het eindspel het geluk aan zijn zijde: zijn tegenstander liet een remisestelling glippen en onze man wist daar wel raad mee: winst!
Peter Weijs versmaadde een afruil waardoor hij in een verloren stelling terechtkwam: verlies.
Wim Bonnee bracht met de kwaliteit achter zijn tegenstander zo in de problemen dat winst een kwestie van tijd was!
Ton Bakhuijsen verloor een pion en moest laat op de avond zijn meerdere erkennen in de Bolswarder
Mart Bron trof het niet met een tegenstander met een veel hogere rating en ging al vroeg onderuit.
Marten van Asperen had lang de beste kansen maar kwam toch niet verder dan remise.
Al met al  ging Westergo met de winst naar huis Emmeloord2-Westergo2  3 1/2- 4 1/2.
 
Meep Bouw

Het bekerteam toog maandag 26 januari naar het verre Burgum voor de confrontatie met NEO. Nadat ondergetekende en onze tweede-bordspeler elkaar eindelijk hadden gevonden op de grote parkeerplaats bij Van der Valk Emmeloord, konden we naar Lemmer waar het andere duo al met smart stond te wachten. Verolgens naar de plaatselijke sporthal in Burgum waar opmerkelijk genoeg in de kantine werd gerookt (prettig voor Rob Kamminga), terwijl er in de hal fanatiek gevoetbald werd. Daar was nog een achterzaaltje vrij waar we streden tegen deze gevaarlijke outsider die het vorig jaar een eind had gebracht. Al gauw bleek de tijger echter tandeloos. Dd3! was een prachtige zet waarmee Rob Kamminga aan bord 1 zijn zwarte dame de witte stelling binnen liet dringen. Eerst veroverde hij pionnen, daarna gaf wit in arren moede de dame voor enkele stukken, maar voldoende was het allemaal niet: een mooie winst voor Rob dus. Aan bord 4 was Nico Lemsom's Dd3?? juist een krasse blunder in een vrijwel gewonnen stelling. Gelukkig verzuimde zwart een paard naar f4 te brengen en probeerde hij in plaats daarvan Tf4 het buitenkansje te verzilveren. Nico counterde net op tijd met g3 en kon later met Dc7+ en mat op de onderste rij het punt incasseren. Daarmee was de buit binnen, want Timo Koffeman had aan bord 2 zijn tegenstander in de Pirc al ras vierkant onder de voet gelopen met een pionnenstorm op de koningsvleugel waartegen deze zich onvoldoende wist te verweren. Als laatste was ondergetekende klaar. In een Draak kwam wit met het ongebruikelijke h3 in plaats van f3 aanzetten. Ondanks lang gepeins wist ik er niet van te profiteren. Het werd nog erger toen ik een paard op d5 toeliet. Nadat wit dat ros gelukkig op f6 had geruild, leek de stand in evenwicht. Op het krachtige f5! wist wit niet goed te riposteren waardoor ik een pion voor kwam. Mijn stukken stonden echter zo slecht dat de winst nog ver weg was, terwijl de tijd in rap tempo verstreek. Daarom accepteerde ik remise in een stelling waarvan Rob direct liet zien hoe kansrijk die was. Niet getreurd, met 3,5 - 0,5 konden we terug naar de polder. In de volgende rond wacht Steenwijk, ook al een ploeg waartegen we meerdere keren in de beker hebben gestreden, met wisselend resultaat.

Frank Hoogenboom

Het eerste wist wederom niet te winnen. Nadat in de vorige ronde pijnlijk was verloren in Damwoude, lukte het nu niet Philidor III op de knieën te krijgen. Aan bord 1 deed Rob Kamminga het heel behoorlijk tegen good old Maarten Etmans. Vanuit een dichtgeschoven stelling liet hij zijn illustere opponent nog flink schrikken door een kwaliteit te offeren in ruil voor een interessant initiatief, maar voor winst was het niet voldoende: remise.

Het tweede bord, waar Timo Koffeman de witte stukken aanvoerde, stond al snel in vuur en vlam. Paarden doolden rond op plekken waar men ze gewoonlijk in de Draak niet verwacht, en zwart (Hette van Popta) gooide er een toren tegenaan om de witte koning die zo onverstandig was geweest om in het midden te blijven, tot overgave te dwingen. Toen hij ook nog een dubbelschaak van paard en dame in de stelling vlocht, gaf ik geen stuiver meer voor de kansen van onze Urker teamgenoot. Hoe hij zich redde, is me ontgaan. Hij meldde nog wel dat het dubbelschaak Pg1++ kansrijker was geweest dan de partijvoortzetting, maar daar zal hij na zijn aalgladde winst niet meer om hebben gemaald!

Aan bord 3 voelde ik me al snel weinig op mijn gemak toen Erik Kruit in een Caro Kann een snelle ruil van de centrumpionnen koos en een kansrijke aanval op touw zette. Gelukkig aarzelde hij even waarna ik op de damevleugel het initiatief kon grijpen. Dat leverde me in de tijdnoodfase zelfs nog een pion op en misschien had ik nog kunnen winnen, maar aangezien ik het ook niet meer zag, liet ik een eeuwig schaak toe. 

Henk Valkema zit het in de FSB-competitie nog niet erg mee. Ook nu zat hij al vrij snel tegen een stelling aan te kijken waarin hij het ijzer met handen meende te moeten breken. Aeilko Bakema wist er wel raad mee: 0-1.

Ook voor Johan ten Napel verloopt de competitie nog niet naar wens. Aan bord 5 schoof Zahid Dzaferspahic hem van het bord in een eindspel met lichte stukken waarin hij net dat pionnetje meer had.

Tiemen de Jong zat de hele partij tegen het ijzersterke paard van Dik Kruithof op e5 aan te kijken. Hij probeerde eromheen te spelen en toen dat gelukt was, was er een remise-eindspel van 4 paarden overgebleven.

Aan bord 8 had Frans Brouwer intussen allang gewonnen. Hij verraste Siem van Eijk met een kwaliteitsoffer op e4 gevolgd door een schijnoffer met zijn paard op h7. Daarna miste ik even een stukje van de partij en toen ik weer terugkwam stond er een gewonnen dame-eindspel op het bord. 

Het slotakkoord was voor Nico Lemsom die zich aan bord 7 in de ellende had gestort tegen Siegbert de Jong. Hij verdwaalde met een paard op a4 en zag een kwaliteit in de doos verdwijnen. Niet alleen dat, datzelfde paard leek op d3 ook geen toekomst meer te hebben. Toch sleepte hij er nog een eindspel uit van 2T tegen T+P met beiderzijds 2 pionnen. Remise leek lange tijd het beste wat hij mocht hopen. In hevige tijdnood blunderde De Jong eerst zijn kwaliteit weg om vervolgens teveel van zijn vrijpion te verwachten met als onverwacht gevolg dat Nico mocht proberen een eindspel van dame tegen toren te winnen. Dat probeerde hij tevergeefs een minuut of 10 waarna hij remise gaf: eindstand 4-4 wat de verhoudingen wel redelijk weergaf.

Wat ons tot de vraag brengt: zijn hun nou zo sterk of zijn wij nou zoveel zwakker dan vorig jaar? Misschien wel allebei...

Frank Hoogenboom