Het 3e team (Kees, Gerard, Gert en Louis) ging maandagavond op bezoek bij Mid Fryslân in Akkrum voor de 1e ronde van het FSB-bekertoernooi. Een week later dan gepland vanwege ziekte in ons team. Onderweg spraken we over onze kansen, want het was bekend dat de gemiddelde rating van MF ca. 350 punten hoger lag dan van ons team. Het zou een zware klus worden en die voorspelling kwam uit.
Gert was als eerste verderop in de mooie hal van de OBS Akkrum aan het analyseren waar het fout ging. Niet lang daarna gingen de witte stukken van Kees in het kistje. Uit mijn ooghoek vanaf bord drie zag ik te veel hout naast het bord van zijn tegenstander staan. Vanaf het begin stond Kees een loper achter en verloor de partij.
Gerard hield het lang vol tegen gastheer Peter Koning maar moest uiteindelijk toch capituleren. Inmiddels was het 3-0 voor MF.
Als laatste zat ik zelf te repareren wat in de openingsfase fout ging. Ik verloor ook een loper en wat pionnen. Maar doordat mijn tegenstander wel opgezadeld zat met een dubbelspion in het centrum, kon ik sneller ontwikkelen en kreeg veel bewegingsvrijheid ondanks de druk van zijn aanval op de koningsvleugel. Dat bleef houdbaar en door een combinatie van mijn dame met de torens kon ik een loper terugwinnen.
In het eindspel beschikte hij over een paard en vijf pionnen, maar door mijn toren kon ik pionnen terugwinnen en kon geen van beide de ander nog mat zetten. De eer werd met een remise een beetje gered waarna we over elven huiswaarts reden.
 
Louis Bramer

Maandagavond zat het aardig vol achter het scherm in het Buurthuis! Heerenveen 1 en Franeker waren op bezoek voor een bekerwedstrijd. Na loting aan bleken we in beide wedstrijden op de even borden wit te hebben, net als in de gewone competitie.

Het eerste haalde de volgende ronde niet. Bij ontstentenis van kopman Timo en kampioen Klaas (de laatste wegens blijde familieomstandigheden: gefeliciteerd, Klaas!) speelde Yousef aan bord 1. En hoe! Hij profiteerde handig van het bezit van de witveldige loper tegenover de open koningsstelling van zijn tegenspeler. Johan kon het vervolgens aan bord 3 in gesloten Siciliaan niet bolwerken. Zijn tegenstander sloeg zijn koningsvleugel weg en viel binnen langs de h-lijn. Tromp Willem offerde als invaller aan bord 4 een pion in een Franse partij. Met zijn half-open f-lijn leverde hem dat een aardige aanvalsstelling op. Met een loperoffer op f7 bleek hij echter net iets té optimistisch. Frans moest daarom uit niets iets maken aan bord 2. Zijn stelling was remiseachtig toen hij dan maar met een toren op avontuur ging richting de zwarte koning. De toren raakte echter opgesloten, hij moest de kwaliteit geven en mocht vervolgens blij zijn dat zijn tegenstander gezien de stand in de wedstrijd (en het late uur misschien) genoegen nam met remise. 

Hoe anders liep het bij het tweede team. Aan bord 4 was Klaas van Meijeren het eerste klaar. Hij offerde pardoes een loper op h7 en toen zijn tegenstander die nam, maakte hij het op originele wijze af. Na afloop kon er nog wel discussie zijn of zwart zich nog met g6 in plaats van Kxh7 had kunnen verdedigen. Zie de partijenpagina voor een analyse van die variant.
Aan bord 3 had Han Jona zijn tegenstander met zijn mooie lopers aardig in de mangel. Hij maakte het bekwaam af, hoe heb ik niet gezien, want ik zat intussen zelf in diep gepeins verzonken...
Aan bord 2 liep het met Albert Henk niet goed af. Zwart had een paard op c4 geposteerd en dat beest kon onder omstandigheden naar d2 springen voor een vork op toren en dame. Lange tijd zag Albert Henk dat ook, maar helaas zette hij toch ontijdig zijn paard van f3 weg. Daarna viel hij nog met de moed der wanhoop aan, maar zijn tegenspeler maakte geen fout meer en speelde de partij bekwaam uit.

Zelf zat ik aan bord 1 en keek al gauw tegen een iets mindere stelling aan. Ik meende mijn problemen met een paar krachtzetten te kunnen oplossen, maar helaas werd ik door het eenvoudig h3 uit de droom geholpen. Weg kans om het witte centrum te stoppen. Dan maar een pion geofferd om mijn spel iets te bevrijden. Veel leek het allemaal niet te helpen, want nu kreeg wit weer een vrije h-pion en met dames en 2 paarden nog op het bord leek het pleit beslecht. Maar terwijl ik mijn tijd te snel zag wegtikken, vergaloppeerde mijn opponent zich en kon ik mijn pionnetje weer terugwinnen. Daarna bleef een dame-eindspel waarbij ik eeuwig schaak kon geven. Zo zat het dus mee en bereikte het tweede de volgende ronde.

Frank Hoogenboom

 

Het tweede team startte de FSB-competitie 2023-24 met een burenvisite in Lemmer. Het viertal is een mix van youngsters en oudgedienden en dat bleek in dit geval het recept voor een (kleine) overwinning. Aan bord 1 startte ondergetekende tegen good old Frank B Frankema die een variant van stal haalde waarmee hij de witte ambities aardig in bedwang bleek te kunnen houden. Toen hij zijn paarden naar goede velden op de koningsvleugel had gedirigeerd en de opstoot f5-f4 had kunnen spelen, was hij tevreden met remise, en ik ook.
Naast mij lukte het Albert Henk van Urk niet om een reden te vinden ook maar enig stuk te ruilen vóórdat hij remise overeenkwam. Zijn saaiste partij ooit, vond hij. Dat ging dan wel anders aan het vierde bord waar complicaties in het centrum en langs de lange diagonalen in het voordeel van Klaas van Meijeren leken uit te pakken, maar het evenwicht bleek in een eindspel van paard tegen loper uiteindelijk niet te zijn verbroken. Nee, dan bord 3 waar Han Jona Verbaan in een tweepaardenspel in de nahand met de klassieke uitval Pg5. Op de partijenpagina is te zien dat hij pionnen voor kwam en dat voordeel op een handige manier vasthield. In het eindspel vond zwart het smalle pad naar remise niet die mijn computer er natuurlijk wél uithaalde. Aldus keerden we met de punten in de tas rond middernacht terug in Emmeloord.

Frank Hoogenboom

Het derde team, dit seizoen voor het eerst in competitie én toegelaten tot de tweede klasse, remiseerde verdienstelijk tegen Lege Geaen uit Scharnegoutum. De topborden gingen verloren maar aan de twee staartborden werd er lustig op los gescoord. 

Johan Tode, die aan bord 1 speelde, was eerlijk: "mijn tegenstander heeft simpelweg beter geschaakt en verdiend gewonnen." Hij werd verrast door een Orang Oetang (1. b4) en verloor in het middenspel een van zijn randpionnen. De pionnenmars die er op volgde, noodzaakten hem een kwaliteit te geven, maar intussen verloor hij nog een pion en nadat zijn tegenstander zijn verdediging op orde had gekregen, was er geen eer meer voor onze topman te bereiken.

 

Gerard Tiek had geen fijne avond. Op de zevende zet speelde hij b3 waar a3 noodzakelijk was. Stuk weg, nooit meer teruggezien.

Het heil moest dus van bord 3 en 4 komen. Aan bord 4 speelde Peter Weijs zijn geliefde koningsgambiet. Zijn tegenstander kende deze opening niet en nadat beiden de korte rokade hadden gespeeld, kon hij met zijn witveldige loper pion f7 onder vuur nemen gezet en zijn zwartveldige loper op pion h6 pion. Daarna keek hij met de dame naar pion g7. Toen zijn opponent meende het gevaar te moeten bezweren met de zet Pg6 werd hij verrast door Dxg6 met stukwinst. De halfopen f-lijn bracht daarna de beslissing.

Gert Boer won ook, aan bord 3. Uit de foto's van diverse momenten uit de partij, die hij me opstuurde, leid ik af dat hij als winnaar uit een zware discussie op de c- en d-lijn tevoorschijn kwam, omdat hij de witte pion d4 kon pennen en daarmee op klaarlichte dag een stuk kon winnen. Dat was voldoende om een beslissende pionnenopmars te starten. 

Frank Hoogenboom

Het eerste vierde zijn terugkeer in de hoofdklasse FSB met een gelijkspel tegen kampioen Lasker. En dat terwijl kopman Timo Koffeman en de altijd gevaarlijke Frans Brouwer verstek moesten laten gaan. Op de partijenpagina is het zettenverloop met kort commentaar te vinden.

Klaas de Boer doet verslag:

Te wachten stond ons de kampioen uit de hoofdklasse van het afgelopen schaakjaar, een pittige kluif dus! E. Lasker 1 kwam met vier man sterk uit het mooie St. Jacobiparochie. Een klein clubje met niet de minste tegenstanders.

Op het eerste bord speelde ondergetekende tegen Sikko Ros, op papier een veel sterkere tegenstander. Wit opende met de Réti en hij leek al snel net zo min als ik te weten hoe het verder moest. Er kwam een dynamische stelling op het bord waarbij wit eigenlijk zijn dame wat afzijdig had staan. Wit kon steeds zijn pion niet goed terugwinnen en moest zich tot verdedigen beperken. Toen Pe3 verdween, werd duidelijk dat de winst snel zou kunnen komen. Na slechts 16 zetten en 1 uur en 45 minuten later gaf mijn tegenstander op, omdat stukverlies onvermijdelijk was.

Op het vierde bord speelde Albert Henk van Urk tegen Murk Viersma. Albert Henk viel last-minute in voor Frans Brouwer die zich ziek had gemeld. Tot aan zet 14-15 liep het aardig gelijk op. Hierna schommelde het heen en weer. Het was een positie waarbij het wachten was op een cruciale fout van de tegenstander. Helaas voor ons gebeurde dat bij Albert Henk waardoor hij eerst één pion verloor en kort daarna nóg een pion. Hoewel er nog strijdlustig verdedigd en gestreden werd, kwam het uiteindelijk neer op afruilen van houtmateriaal waardoor zwart met de koning en 4 pionnen kon strijden tegen de witte koning met twee pionnen. Dit was voor wit niet meer houdbaar.

Op het derde bord speelde Johan ten Napel een interessante pot tegen Rienk Sijbesma. Tot zet 16 ging het gelijk op. Op dat moment koos Johan ervoor de witte loper op g3 in leven te laten en helaas werd die daarna zijn kwelgeest. Op zet 24 miste hij een verborgen kans en ging daarna in opkomende tijdnood geruisloos tenonder. Een mooi tactisch spel om te aanschouwen, maar helaas wel verloren.

Het tweede bord moest de beslissing brengen. Daar speelde Yousef Achtar met wit tegen Tjalling Wiersma. Hij had het lastig. Zwart kwam langzaam maar zeker positioneel beter te staan en gxf4 in plaats van Lxf4 leek Yousef beslissend nadeel op te leveren. Maar Yousef zou Yousef niet zijn om te strijden voor ieder veld op het bord. En geduld en afwachting wordt soms beloond... In het zicht van de haven trapte zwart in de laatste val die wit nog voor hem opgezet had.... 

Zo eindigde de wedstrijd in een onverwachte 2-2

Eindresultaat is dus een zeer knap bevochten remise tegen E. Lasker 1.

Klaas de Boer (1993) - Sikko Ros (2221)     -              1 - 0
Yousef Achtar (1900)  - Tjalling Wiersma (2049)          1 - 0
Johan ten Napel (1862)   - Rienk Sijbesma (2010)       0 - 1
Albert Henk van Urk (1551) - Murk Viersma (1908)      0 – 1 

Klaas de Boer met dank aan Frank Hoogenboom