Het eerste herstelde zich krachtig van de vervelende nederlaag tegen Steenwijk. De reserves van Sneek werden met 6,5-1,5 afgeschminkt.
De mannen uit Sneek werd slechts een drietal remises gegund. Aan de borden 1,4 en 5 van respectievelijk Timo, Johan en Henk kwamen al snel stellingen op het bord die inderdaad op niets anders dan een puntendeling konden uitlopen.
Aan bord 2 schoof Rob een avond lang langzaam maar zeker zijn pionnen richting de zwarte koning om tenslotte met een gericht stukoffer de koningsstelling op te blazen. Even nog de vraag of zwart zich nog had kunnen verdedigen, maar uiteindelijk zal het genoeg geweest zijn. Uw verslaggever werkte zich aan bord 3 lelijk in de nesten en had weinig fiducie meer in een goede afloop toen mijn tegenstander eerst de dameruil accepteerde en kort daarna een pion meende te kunnen winnen, maar helaas overzag dat zijn stukoffer incorrect was. Daarna moest ik nog wel tot 12 uur zwoegen voor het punt binnen was, waarbij ik onderweg in de tijdnood nog eens van geluk mocht spreken dat ik geen (tweede) pion voor het stuk verloor.
Aan bord 6 speelde Nico een spectaculaire aanvalspartij waarin hij zijn torens als aanvaller en verdediger tegelijk liet functioneren door ze razendsnel over de 3e rij van de damevleugel naar de koningsvleugel over te brengen. Een ijzersterk paard op e6 deed de rest.
Bord 7 was voor Tromp Willem die al gauw oprukte op de damevleugel en met een mooi paard vanaf c5 pion e4 onder schot nam. Tenslotte ontstond een dame-eindspel dat hij bekwaam uitschoof.
Aan bord 8 zegevierde Klaas die weliswaar grinnikte toen zijn tegenstandster een lang uitgesteld korte rochade uitvoerde maar vervolgens bleek hij toch enkele pionnen te kunnen veroveren die hem de winst garandeerden.

Frank Hoogenboom

Hier de enigzins geflatteerde maar spectaculaire overwinning waarmee Mart Bron de zege veiligstelde van het tweede op de reserves van Heerenveen.

 

Het kampioensteam, de reserves van WES Wolvega, kwam naar Emmeloord om de reserves van de plaatselijke te laten zien wie de sterkste was. Een gedetailleerde uitslag ontbreekt nog, maar gezegd moet worden dat de Emmeloorders hun huid duur verkochten. Aan bord 1 bereikte Nico Lemsom een gewonnen stellen, maar met weinig tijd en zonder plan nam hij genoegen met remise. Aan bord 2 plette Henk Valkema zijn tegenstander in de van hem bekende gambietstijl. Klaas van Meijeren won aan bord 5 een kwaliteit en dus de partij, maar aan de andere borden ging het helaas mis. Jurjen Dedden stond aan bord 3 niet slecht, maar moet het toch ergens verkeerd gedaan hebben. Leendert Plat verloor een remise-eindspel toen hij de zwarte stukken zijn stelling binnen liet komen. Tragisch was het lot van Peter Weijs die na een prima gespeelde partij plotseling zijn ver opgerukte vrijpionnen én zijn prachtige paard zomaar kado deed aan zijn opponent. Anton Bakhuijsen stond de hele avond met de rug tegen de muur en ik mag aannemen dat hij tenslotte de vlag heeft moeten strijken. Dat had Gert Boer aan bord 8 al heel vroeg moeten doen, nadat hij zijn tegenstander vervaarlijk met de dame richting zijn niet-gerokeerde monarch had laten opdringen. Mogelijk kan onze teamleider a.i., Leendert Plat, nog een nader licht werpen op deze wedstrijd. Voorlopig tekent voor dit verslag:

Frank Hoogenboom

 

Het tweede team won zijn eerste wedstrijd tegen de reserves van Heerenveen met 5-3. Hoewel de overwinning regelmatig tot stand kwam, zat het de Emmeloorders niet tegen. Aan bord 1 was Henk Valkema snel klaar, toen zijn tegenstander in plaats van een schaak te pareren een damezet deed om vervolgens tot zijn afgrijzen te constateren dat de enige reglementaire zet met die dame hem direct verlies zou opleveren. Aan bord 2 gebeurde er de hele avond weinig bij Nico Lemsom en remise was de logische uitslag. Leendert Plat kon het aan bord 3 niet bolwerken, al leek hij lange tijd niet slecht te staan. Bord 4 was voor Peter Weijs die erin slaagde zijn tegenstander op de damevleugel onder de voet te lopen, terwijl hij op zijn koningsvleugel schadevrij bleef. Anton Bakhuijsen speelde aan bord 5 zijn onvermijdelijke remise en Kees Wagemaker ging op bord 7 in het eindspel ten onder, nadat hij lange tijd geen slechte papieren had gehad. Omdat Meep Bouw aan bord 8 met enkele slimmigheden de dame van zijn tegenstrever kon veroveren, hing alles tenslotte af van de uitslag die teamleider Mart Bron aan bord 6 zou boeken. Na een spectaculaire slagenwisseling in het middenspel ontstond een eindspel waarin Mart een pion meer had, maar wellicht te voorzichtig opereerde. Net op het moment dat Mart ongewild de man uit Heerenveen zijn pion terug leek te geven, verblunderde die juist een stuk en was de winst een feit. Zie voor een korte analyse het artikel hiernaast. Na dit alles vond ik het geen straf meer dat ik aan het begin van de avond door de teamleider als vrijwilliger was aangewezen voor de functie van wedstrijdleider!

Frank Hoogenboom