Het eerste won maandagavond in een spannende wedstrijd die pas laat werd beslist met 5-3 van WES Wolvega en blijft daardoor op kop in de promotieklasse. Aan de borden 4 en 5 zaten Henk Valkema en Johan ten Napel en zij onttrokken zich al snel met correcte remises aan het strijdgewoel aan de andere borden. Tromp Willem van Urk was aan bord 8 al vroeg een pion voor gekomen toen zijn tegenstander een stukoffer meende te moeten weigeren. Na het nodige trekken en duwen voegde hij nog een kwaliteit aan zijn voorsprong toe en dat bleek voldoende voor de winst. Intussen had Klaas van Meijeren aan bord 7 de vlag moeten strijken. In een remiseachtig eindspel met lichte stukken meende hij zich ten onrechte een aanval te kunnen veroorloven. Aan bord 2 ging Rob Kamminga als de brandweer. De hele partij hield hij zijn tegenstrever onder een onaangename druk die tenslotte de winst verzekerde. Dat leek ook het geval bij Nico Lemsom, maar helaas... nadat zijn opponent op miraculeuze wijze zijn paard uit de hoek had weten te redden, leek er met twee pionnen meer voor de man uit Creil niets aan de hand. In het daarop volgende afspel gaf Nico een pion weg waardoor het alsnog remise werd. Ikzelf meende me aan bord 3 wel een experiment in de Grünfeld te kunnen veroorloven maar ik kon lange tijd op geen enkele manier bewijzen dat dat gerechtvaardigd was. Gelukkig was er nog dat prachtige a-pionnetje waarmee ik uiteindelijk de hele witte stelling lam kon leggen. Met die geflatteerde winst was ook de wedstrijd binnen. Restte nog het topbord waar Timo Koffeman de hele avond slecht tot verloren had gestaan om in een toreneindspel met twee pionnen minder toch nog naar remise te ontsnappen.

14 april kunnen we kampioen worden als we winnen van De Donger....

 

Frank Hoogenboom

Het tweede won afgelopen maandag niet alleen van Schaakwoude 3, het bleek daarmee ook nog eens de leiding te hebben genomen in de 2e klasse FSB! Met de 4,5-3,5 winst nam het team revanche voor de smadelijke 6,5-1,5 nederlaag die eerder dit seizoen in Damwoude was geleden. Leendert Plat en Peter Weijs kregen het punt in de schoot geworpen, want hun borden bleven leeg. Zodoende volstonden voor de winst twee winstpartijen (van Mart Bron, die er weer lustig op los offerde, en de debuterende Richard Bos, die in een listig eindspel het hoofd koel hield) én een correcte remise (van Jurjen Dedden). 

Het bekerteam leed maandag een 2,5-1,5 thuisnederlaag tegen de mannen uit Heerenveen. Na het benauwde gelijkspel onlangs in de competitie was ons er natuurlijk veel aan gelegen ditmaal aan het langste eind te trekken. Het liep echter anders. Aan bord 2 meende Rob - met wit - met gepointeerd spel druk op de damevleugel te kunnen opbouwen. Na het venijnige Lg4 van zijn tegenstander moest hij echter belangrijke concessies doen. 
Henk had aan bord 3 inmiddels weinig te duchten en bereikte soepel een eindspel met zware stukken dat remise werd gegeven.
Nico leek aan bord 4 behoorlijke kansen te hebben na een weinig gebruikelijke lange rokade, maar hij kwam na het fijne Pa4 van zijn opponent slechts met de schrik - en remise - vrij. Ongeveer op het moment dat Rob remise gaf, sloeg Timo aan bord 1 een heilloze weg in. Hij meende de witte vrijpion op d4 te kunnen veroveren, maar bleek zich deerlijk vergist te hebben en moest de dame geven. Enkele zetten later was het gebeurd en dat al ruim voor 11 uur. Een schrale troost was dat het nu niet op snelschaken aankwam en dus een herhaling van het latertje in de vorige ronde werd vermeden.

Frank Hoogenboom

Met enig lood in de schoenen vertrokken we maandag naar Akkrum waar we koploper Mid Fryslân te bestrijden kregen. Na een excursie door de buitenwijken van dit Friese dorp, landden we precies voor het café met die mooie naam. Nadat alle jeugdschakers en de luidruchtige bardame de speelzaal hadden verlaten, kon de wedstrijd een aanvang nemen. Of het aan deze ambiance lag of niet zal onbekend blijven, maar tot onze eigen verbazing stonden we binnen de kortste keren met 2-0 voor. Eerst vergiste Frans Westermanns tegenstander (bord 8) zich deerlijk waarna even later een fraai mat volgde, daarna was de beurt aan Frans Brouwer om, aan bord 2 nota bene, zijn opponent te verrassen met een aanval die zo uit de Marshall weggelopen leek:

Het eerste nam ruim afstand van F-Pion in een wedstrijd waarin het steeds aan de goede kant van de score bleef. 
Frans Westermann, die zichzelf eigenlijk vrij gepland had maar bij ontstentenis van Frans Brouwer te elfder ure toch moest aantreden, had aan bord 8 een eenvoudige avond. Nadat zijn tegenstander zich in de opening had vergist, liep hij hem totaal onder de voet. Het is prettig spelen met zo'n vroege voorsprong en zeker de zwartspelers dachten dat kennelijk, want van hen kwamen de scores! Rob Kamminga kwam aan bord 3 beter uit de opening en veroverde in het eindspel een kwaliteit die de winst garandeerde. Nico Lemsom hield goed stand aan bord 5 en sloeg toe toen de witte stukken wat teveel verspreid raakten over het bord. Tromp-Willem van Urk zat aanvankelijk aardig in de verdrukking aan bord 7 en zijn opponent had zelfs eeuwig schaak kunnen nemen, maar terwijl doorspelen op aanval beter leek, verzuimde hij kennelijk door te drukken, want toen ik even later weer keek, stond Tromp-Willem ineens glad gewonnen. Met al die mooie scores kon Timo Koffeman op het topbord met een gerust hart remise voorstellen. Remise was er ook voor ondergetekende, zij het dat ik thuis moest constateren dat ik toch wel degelijk gewonnen stond toen ik een zetherhaling toestond. Misschien speelde een rol dat ik in een eerdere partij eens remise had gekregen van deze tegenstander, terwijl hij juist gewonnen had gestaan! Ook Henk Valkema moest aan bord 6 in remise berusten, terwijl er gezien de gaten in de zwarte stelling meer in leek te zitten. Misschien dacht Johan ten Napel dat ook wel, maar hij beet zijn tanden stuk op de zwarte stelling en met een kwaliteit en pionnen minder redde hij het niet. Einduitslag 5,5-2,5.

Frank Hoogenboom